حرفای حضرت آدم و خدا | بلاگ

حرفای حضرت آدم و خدا

تعرفه تبلیغات در سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

کسب درآمد کسب درآمد

ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯿﺮﻓﺖ: ﺧﺪﺍ
ﮔﻔﺖ:ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺭﺍﺯﯼ ﺩﺍﺭﻡ ...ﺍﻧﺪﮐﯽ ﭘﯿﺸﺘﺮ
ﺁﯼ .... ﺁﺩﻡ ﺁﺭﺍﻣﻮ ﻧﺠﯿﺐ ﺁﻣﺪ ﭘﯿﺶ !!!...ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ
ﺧﺪﺍ ﻣﯿﻨﮕﺮﯾﺴﺖ ...ﻣﺤﻮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻏﻢ ﺁﻟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ، ﺩﻝ ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﮔﺮﯾﺴﺖ !!...ﮔﻔﺖ : ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ، ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺷﮏ
ﺯﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮑﯿﺪ ...ﯾﺎﺩﻣﻦ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﺑﺲ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ...
ﺑﻐﺾ ﺁﺩﻡ ﺗﺮﮐﯿﺪ ... ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻟﺮﺯﯾﺪ ... ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺖ:
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺸﺖ ... ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ
ﻋﺮﺵ ... ﻧﻪ ... ﻧﻪ ... ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ !!!....ﺁﺩﻡ ﮐﻮﻟﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ....ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﻣﯿﺪﺍﺷﺖ ... ﺭﺍﻫﯽ
ﻇﻠﻤﺖ ﭘﺮﺷﻮﺭ ﺯﻣﯿﻦ .... ﺯﯾﺮ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﺷﻨﯿﺪ ...
ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ....
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ .... ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮔﻠﻬﺎﯼ
ﺑﻬﺸﺖ ....ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﮏ ﺩﺍﻧﻪ ﯼ ﮔﻨﺪﻡ .... ﺗﻮ ﻓﻘﻂ
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺵ .

‎'‎ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯿﺮﻓﺖ: ﺧﺪﺍ
ﮔﻔﺖ:ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺭﺍﺯﯼ ﺩﺍﺭﻡ ...ﺍﻧﺪﮐﯽ ﭘﯿﺸﺘﺮ
ﺁﯼ .... ﺁﺩﻡ ﺁﺭﺍﻣﻮ ﻧﺠﯿﺐ ﺁﻣﺪ ﭘﯿﺶ !!!...ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ
ﺧﺪﺍ ﻣﯿﻨﮕﺮﯾﺴﺖ ...ﻣﺤﻮ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻏﻢ ﺁﻟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ، ﺩﻝ ﺍﻧﮕﺎﺭ
ﮔﺮﯾﺴﺖ !!...ﮔﻔﺖ : ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ، ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺷﮏ
ﺯﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮑﯿﺪ ...ﯾﺎﺩﻣﻦ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﺑﺲ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ ...
ﺑﻐﺾ ﺁﺩﻡ ﺗﺮﮐﯿﺪ ... ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻟﺮﺯﯾﺪ ... ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺖ:
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺑﻬﺸﺖ ... ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ
ﻋﺮﺵ ... ﻧﻪ ... ﻧﻪ ... ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ﺍﯼ ﻫﺴﺘﯽ
ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ !!!....ﺁﺩﻡ ﮐﻮﻟﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ....ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺳﺨﺖ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﻣﯿﺪﺍﺷﺖ ... ﺭﺍﻫﯽ
ﻇﻠﻤﺖ ﭘﺮﺷﻮﺭ ﺯﻣﯿﻦ .... ﺯﯾﺮ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﺷﻨﯿﺪ ...
ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ ﺁﺩﻡ ....
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻦ .... ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﮔﻠﻬﺎﯼ
ﺑﻬﺸﺖ ....ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﮏ ﺩﺍﻧﻪ ﯼ ﮔﻨﺪﻡ .... ﺗﻮ ﻓﻘﻂ
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺵ .‎'‎
...
نویسنده : یوسف فرهنگ بازدید : 72 تاريخ : 29 / 12 / 1393 ساعت: 22:10